(OLDEBROEK, door Dini van der Velde)
Woar kump die name vandan? Det za`k oe vertelln.
Eeuwn geleedn stondn hier vier huttn. De iene was een
hele grote, det mos ok wel, want doar woondn een reus
Wolbert heettn hij. Die name had hij `ekreegn mdet
hij geboorn was op de wolbarg. De reus was natuurlijk heel
stark en groot en hij heulp de meesn hier mit allerlei wark,
boomn zaagn, slootn graavn en huttn bouwn. Het was een oarige
reus maar ien dink was niet zo mooi. Hij wol nooit een andere
broek antrekkn. Zien broek was helemoale kapot en smerig. Zien
vrouwe vund det netuurlijk vreselijk. Zie had een mooie nieje
broek `emaak, maar meen ie det hij die an wol trekkn? Niks heur!
Ten einde road gunk ze noar heur moe. De nieje broek die namp ze
mee. `s Maans gunk ze al vrog op pad. Zie vertelln heur moe van de
muuilijkhedn en vreug: "Wat mu`k der toch mee an?" Gelukkig wus
heur moe road en bliej gunk ze weer noar huus. De broek leut ze
biej heur moe. `s Oavems zeeg ze teegn heur man "`k Heb toch wat
lekkers mee 'ebrach van mien moe en zie gaf hem een flesse
jenever. De reus vund het wel lekker spul en drunk de flesse
in ien keer leug. Het duurdn niet lange of hij sleup as een osse.
Zien vrouwe reup gauw een paar buurvrouwn, en saamn trkkn ze
hem de olde broek uut en staakn die in brand. Toen de reus
wakker wordn reup hij "Woar is mien broek?" Zien vrouwe zeeg
det ze die verbrand had en det er een nieje lag bie heur moe.
De reus brommn wel maar hij gonk toch de broek ophaaln. Maar hij
kon niks wennn an de nieje broek. Weekn later reup hij nog
"O, olde broek mien olde broek." En zo is de name Oldebroek ontstoan.
|
|